Gorący towar z Berlina
BPitch Control - profil

BPitch Control to najbardziej eklektyczna firma płytowa na berlińskiej scenie elektronicznej.
Ellen Allien po raz pierwszy zetknęła się z nową muzyką taneczną podczas pobytu w Londynie w 1987 roku. Kiedy pewnego wieczoru trafiła na acid house party w Wag Clubie, nie wiedziała, iż zaważy to na całym jej życiu. Nowe brzmienia, jakie usłyszała sprawiły, że zainteresowała się tworzeniem tanecznej muzyki i jej prezentacją. Nic dziwnego, że dwa lata później, kiedy w berlińskim klubie UFO zorganizowano pierwsze house party, była bardziej zainteresowana pracą didżejów niż szaleństwem na parkiecie. Prawdziwego kopa otrzymała jednak dopiero w 1990 roku, kiedy w legendarnym już dziś Tresorze obejrzała występy czarnoskórych producentów z Detroit - Underground Resistance. Rok później grała już solidne techno w klubie Fishlabor, w którym zaczynali prawie wszyscy słynni niemieccy didżeje. Potem były już coraz głośniejsze lokale: Bunker, Electro, Tresor, Praxis, E-Werk...

W 1995 roku Ellen zdecydowała się otworzyć własną wytwórnię płytową - Brain Candy. Sześć wydawnictw opublikowanych pod jej szyldem zawierało mocne techno o pulsującym rytmie z elementami house i funky.

Allien nie ustawała jednak w muzycznych poszukiwaniach - niebawem zaczęła eksperymentować z brzmieniem saksofonu, współpracując z norweskim artystą Niklasem z Hybrid Records.
Po dwóch latach artystka postanowiła jednak zakończyć działalność Brain Candy i założyła nową wytwórnię, której naczelną zasadą była jak największa różnorodność stylistyczna nagrywających dla niej wykonawców. W ten sposób w 1999 roku powołała do życia BPitch Control, której hasłem stało się zdanie: "Rób swoje, bez względu na to, jak inni to nazywają". Ellen postanowiła zaprosić do współpracy młodych i twórczych producentów z całego świata - od Niemiec, przez Francję i Finlandię, aż po Stany Zjednoczone.

Na debiutanckie wydawnictwo nowej tłoczni nie trzeba było długo czekać. Na pierwszy ogień poszła czwórka z nagraniami trzech niemieckich mistrzów dubowego techno - Roba Acida, Jammin` Unita i Heiko Lauxa - które uzupełniała solowa produkcja samej Ellen Alien. Jej sukces sprawił, że katalog BPitch Control zaczął zapełniać się z tygodnia na tydzień. Wszystkich obserwatorów berlińskiej sceny elektronicznej zaskoczył świadomy eklektyzm oferty nowej wytwórni. Każdy z nagrywających dla niej artystów reprezentował inną odmianę współczesnej elektroniki - jedynym elementem łączącym ich wszystkich był fakt, że każdy firmowany przez BPitch Control utwór brzmiał ultranowocześnie i nadawał się znakomicie do tańca.

I tak: Paul Kalkbrenner (ma już na swoim koncie dwa albumy - "Superimpose" i "Zeit"), Tomas Anderson, Ben Klock i Kero tworzą przestrzenne techno, Sascha Funke (album "Bravo") i Housemeister - techno-house, Trike - dirty house (album "Interflug"), Kiki i Silversurfer - deep house, Tok Tok - electro-pop (album "Stop.Run.Restore", dziś już w dużym koncernie Warner Music), Eedio i Smash TV (album "Electrified") - elektro-techno, Sylvie Marks, Nora Below i Alex Moon - kabaretowe piosenki w elektronicznym sosie, TimTim - ambientowy indie pop (album "Let`s Pretend We Are Going"), Modeselektor, Feaedz i Apparat - abstrakcyjny hip hop oraz Mochipet - laptopowy freestyle punk.

Sama Ellen Allien, która ma już na swym koncie dwa albumy - "Stadtkind" i "Berlinette" - określa swoją muzykę żartobliwym mianem "hot elektro-tech". Jakby jej nie nazwać, faktem jest, że brzmi nadzwyczaj oryginalnie: w jej nagraniach połamane rytmy łączą się z przesterowanymi wokalami i jazgotem zsamplowanych gitar. Sprawdzianem didżejskich umiejętności artystki są perfekcyjnie zrealizowane CD-miksy - "Flieg Mit Ellen Allien" i "Weiss"
Najciekawszą prezentację oferty Bpitch Control stanowią trzy kompilacje opublikowane przez wytwórnię - "Berlin 2000", "Berlin 2001 - Dedication. Representation" i "Compilation 2002 - Gemeinsam". Obok artystów ze stajni Ellen Allien, znajdują się na nich kompozycje zaprzyjaźnionych wykonawców z innych tłoczni - Barbara Morgenstern (Monika), Mitte Karaoke (WMF Records), Martini Bros. (Pokerflat), MIA (R.O.T.) czy Apparat (Shitkatapult).
Muzyka proponowana przez producentów z Bpitch Control jest taka jak miejsce, w którym powstaje - gorąca, żywiołowa, energetyczna i różnorodna. Nadaje się znakomicie do tańca, ale dzięki oryginalnym rozwiązaniom brzmieniowym znakomicie sprawdza się w domowym odsłuchu. I co najważniejsze - ciągle się rozwija.

Benita Schlenker - thanks for all!

www.bpitchcontrol.de
www.ellenallien.de

Paweł Gzyl













 

RECENZJE

+ Ellen Allien - Remix Collection / BPitch Control 2004
+ Famous When Dead 3 / Playhouse 2004
+ Jacaszek - Lo-Fi Stories / Gusstaff 2004
+ Neurokinetic / Toytronic 2002
+ Zorn - Apnoe / Lux Nigra 2003
+ Moonspell - The Antidote / The End Records, 2003
+ Maria Pomianowska - Suita Jedwabnego Szlaku / A.A.MTJ, 2003
+ Activator Mario Dziurex - Remixes / Home Appliance 2003
+ Tomas Anderson - Minimal Mama; Smash TV - Hi-Jacked, BPitch Control 2003
+ Chefkirk - (38-40cm) / Simlog
+ Digitonal - 23 Things Fall Apart / Toytronic 2003
+ Tim Berne - The Shell Game / Thirsty Ear Recordings 2001
+ Hans Joachim Irmler - Life Like / Staubgold 2003
+ Multiplex - Pinghaus Frequencies / Toytronic 2003
+ Abfahrt Hinwil - Links Berge Rechts Seen / Toytronic 2003
+ V/A - The Shape Of Jazz To Come. The Blue Series Sampler / Thirsty Ear Recordings 2003
+ Silicon Soul - Pouti / Disko B
+ Lux Nigra Allstars - Lux Nigra 2003
+ Konstantin Raudive - The Voices of the Dead / Sub Rosa 2002
+ Ove-Naxx - Bullets From Habikino CityHxCx / Soot Rcords
+ Wszystkie Wschody Słońca - Luv Etno Logic Dub / Home Appliance 2003
+ Odyssey vs. Remote Spaces - Projekt Ypsilon
+ Gimmik - Back To Basics / Toytronic 2003
+ John Arnold - Neighborhood Science / Ubiquity 2003
+ Tomcats In Tokyo - Sweet Gloomy Home / Static Caravan 2003
+ Biosintes - The First Take / FMP 1994
+ M.Bunio.S - Lo Fi Symphony / Post_Post Records 2003
+ Marcin Oleś - Ornette On Bass / Not Two 2003

- - - - - - - - -

WYWIADY / RELACJE

+ 7 najlepszych 2003 wg GAZ-ETY
+ BPitch Control - profil