Muzyka robotów

Chociaż wielu artystów tworzących muzykę elektroniczną przyzwyczaiło nas do częstej prezentacji własnych dokonań, to niewielu z nich potrafi zaskoczyć słuchaczy swoimi kolejnymi realizacjami. Do wyjątków należy niemiecki producent - Anthony Rother.

Muzyką zainteresował się jako nastolatek. W wieku 15 lat usłyszał w klubie należącym do amerykańskiej bazy wojskowej we Freidbergu (tam, gdzie Elvis Presley pełnił niegdyś służbę) dźwięki, które nazywano wówczas electric hip hop. Zainspirowany nagraniami takich wykonawców, jak Africa Baamabata, Nitro De Luxe czy Hashim postanowił tworzyć własną muzykę. Początkowo traktował to wyłącznie jako hobby. Jego wczesne nagrania brzmiały jak ilustracje do filmu - słychać było w nich fascynację kompozycjami Johna Carpentera do jego własnych obrazów w rodzaju "Ataku na 13 posterunek" czy "Ucieczki z Nowego Jorku". Rother zadebiutował w 1988 roku płytką "I Want You" zrealizowaną pod pseudonimem TFD Crew. Po jej ukazaniu się zdał sobie sprawę, że muzyka jest dla niego najlepszym sposobem na przekazywanie własnych emocji.

Marzenia Rothera o realizacji kolejnych projektów zaczęły się konkretyzować dopiero w pierwszej połowie lat 90., kiedy poznał Heiko Lauxa, również producenta, a jednocześnie właściciela firmy płytowej Kanzleramt z Bad Naheim koło Frankfurtu. Młody artysta czerpiąc inspirację z hip hopu, techno i Miami bass wykreował własną wersję electro opartą o mocny rytm, ilustracyjną elektronikę i wokoderowe wokale. Rother zadebiutował dla Kanzleramt w 1994 roku singlami "Wellensittich" i "Planet 3" sygnowanymi nazwą Notsignal. Po krążku "Rigns" firmowanym jako Sodiac, wytwórnia Lauxa wydała w 1996 i 1997 dwie części nowego projektu utalentowanego producenta PSI Performer - Part 1 i Part 2. Oba krążki zawierały zdecydowanie odmienną muzykę od jego dotychczasowych nagrań - mroczne minimal techno z elementami ilustracyjnego ambientu i industrialu.

Mimo współpracy z Kanzleramt, Rother realizował również nagrania dla innych wytwórni. I tak jego "Nearest To The Farway" pod pseudonimem Lord Shepard opublikował Monostress, "Destroy Him Robots" - Plasmek, a "Dead Clockin" - Propaganda.

Prawdziwym przebojem okazał się jednak dopiero mini-album "Sex With The Machines", który Kanzleramt wydał w 1997 roku. Rother pracował nad nim ponad rok. Wszystkie, starannie wyprodukowane, wręcz dopieszczone piosenki (tak artysta mówi o znajdujących się na krążku nagraniach) utrzymane były w klimacie kraftwerkowego electro. Na płycie dominował miarowy rytm, ciemne plamy dźwiękowe i ludzki głos, najczęściej przetworzony przez wokoder. W taką muzykę wplecione były krótkie teksty opowiadające o świecie przyszłości, w którym człowiek wchodzi w symbiozę z maszynami.

Płyta spodobała się zarówno krytykom, jak i słuchaczom. Na efekty tych pozytywnych opinii nie trzeba było długo czekać. Posypały się pierwsze prośby o remiksy i propozycje nagrań z innych wytwórni. Rother zrobił więc remiksy dla Thomasa Schumachera ("When I Rock"), Svena Vatha ("Schubdue"), Gadgets ("Metropolis") i Ozone Layer oraz nagrał płytkę "Red Light District" dla prowadzonej przez Pascala F.E.O.S.-a firmy Electrolux. Utwory coraz bardziej cenionego twórcy znalazły się także na kompilacjach złożonych przez renomowanych didżejów - "Electro Boogie Vol. 2" (Dave Clark) i "Electro Boogie Vol. 3" (J.Saul Kane a.k.a Depth Charge i Octagon Man). W 1999 Sven Vath zaprosił go do współprodukowania albumu "Contact", a rok później ten sam gest wykonał Karl Bartos, członek legendarnego Kraftwerku, z którym nasz bohater rozpoczął pracę nad popularnym przebojem "15 Minutes of Fame".

Już w 1998 roku Rother założył własną wytwórnię - PSI49Net - dla której zadebiutował przebojowym remiksem klasycznego nagrania Kraftwerk - "Trans Europa Express". Kolejną płytą, która ukazała się pod jej szyldem był singiel Little Computer People. Electro-popowe nagrania z krążka Rothera ukrywającego się pod tą nazwą zremiksował m.in. wspomniany wcześniej Karl Bartos. Wkrótce potem pojawiły się nagrania projektu Netzwerk Europe, który tworzą obok Rothera artyści z Rzymu - Max Durante i Ketty Boccia, będący jednocześnie autorami pierwszej kompilacji opublikowanej przez Psi49Net - "Electro Commando 1".

Rok 2000 przyniósł długo oczekiwany pełny album Anthony Rothera - "Simultationszeitalter". Rewelacyjnie przyjęta płyta wyznaczyła kanon współczesnego, traktowanego bez przymróżenia oka electro. Nasz bohater zrezygnował z charakterystycznego dla innych wykonawców pastiszowego traktowania dawnych rytmów (tak, jak mają to w zwyczaju wykonawcy np. z Disko B i Gigolo w rodzaju Artist Unknown lub Miss Kittin and The Hacker) i utrzymał swój krążek w majestatycznym, kraftwerkowym pulsie okraszając potężne bity charakterystycznymi dla swych produkcji przetworzonymi głosami i ciemnymi, syntezatorowymi barwami. Uzupełnieniem "Simultationzeitalter" była płytka z utanecznionymi remiksami pochodzącego z niej "Biomechanika", między innymi w wykonaniu Larry McCormacka z zaprzyjaźnionej z PSI49Net amerykańskiej tłoczni Exzaht.

Kiedy wydawało się, że na następny album Rothera trzeba będzie czekać kolejne kilka lat, na wiosnę tego roku Kanzleramt w odstępie zaledwie paru tygodni opublikował dwie płyty z nowymi nagraniami mistrza electro. Ku zaskoczeniu fanów zawierały one zgoła odmienną muzykę. Na krążku "Art Is A Division Of Pain" firmowanym nazwą PSI Performer znalazły się mroczne kompozycje utrzymane w ilustracyjnym klimacie industrialnego ambientu, natomiast na album "Kamakasi" nagrany jako Family Lounge trafiły taneczne utwory w stylu techno-funk z wyeksponowanym rytmem i potężnymi partiami basu. Jakby tego było mało latem ukazał się album Rothera pod szyldem Little Computer People - "Electro Pop" - opublikowany przez jego własną tłocznię PSI49Net. Już sam tytuł definiuje zawartą na nim muzykę - to melodyjne, pełne aranżacyjnego rozmachu wokalne electro nadające się znakomicie do tańca. Wszystkie trzy perfekcyjnie zrealizowane płyty spotkały się z ciepłym przyjęciem zarówno krytyki, jak i słuchaczy.

Rother nie zamierzał jednak spocząć na laurach - ostatnie dwa lata przyniosły aż cztery jego krążki - dwa zrealizowane dla wytwórni Fax prowadzonej przez ambientowego guru - Pete'a Namlooka ("Magic Diner" i "Elixir Of Life") oraz dwa opublikowane przez własną firmę PSI49Net - trzecie ogniwo trylogii wyznaczonej przez "Sex With The Machines" i "Simultationszeitalter" (The Hacker) i koncertowy album "Live Is Life Is Love".

Dotychczasowe dokonania Anthony Rothera udowadniają, że ilość może iść w parze z jakością. Co więcej - może oznaczać różnorodność.

www.psi49net.de
www.electroalliance.net

PAWEŁ GZYL


 

RECENZJE

+ Paul Wirkus - Inteletto d'Amore / Quecksilber 2004
+ WEF compilation - 2003 / 2CDR
+ Voiznoiz - Urban Sound Scapes / Steamin Soundworks 1999
+ To Rococo Rot - Hotel Morgen / Domino 2004
+ Smash TV - Bits For Breakfast / BPitch Control 2004
+ Anthony Rother - Live Is Life Is Love / PSI49Net 2003
+ Recon - White Label / Highpoint Lowlife 2004
+ Rand And Holland - Tomorrow Will Be Like Today / Staubgold 2004
+ Post Office 2 / Telegraph 2004
+ Northern Lite - Reach The Sun / 1st Decade 2004
+ Neulander - Smoke + Fire / Disko B 2004
+ Muslimgauze, Dome of the Rock, 2003 Ant-Zen
+ The Men You'll Never See / Clone 2004
+ Levinhurst - Perfect Life / Levinhurst 2004
+ Christian Kleine - Real Ghosts / City Centre Offices 2004
+ Serge Gainsbourg, Cannabis, 2003 Universal
+ F.S.K. Meets Anthony "Shake" Shakir - First Take Then Shake / Disko B 2004
+ Firewire - A Tribute To The Manzini / City Centre Offices 2004
+ Faust Vs. Dalek - Derbe Respekt, Alder / Staubgold 2004
+ Donna Regina - The Early Years / Gustaff 2004
+ The Distillers - Coral Fang / Sire/Warner Music Poland
+ Current 93, Halo, 2004 Durtro
+ Das Bierbeben - No Future No Past / Shitkatapult 2004
+ Richard Bartz - Midnight Man / Gigolo 2004
+ Ayuo/Ohta Hiromi, Red Moon, 2004 Tzadik
+ Ellen Allien - Astral / BPitch Control 2004
+ Abyssinia Infinite, Zion Roots, Network 2003
+ Vandermark 5 - Free Jazz Classics Vols 1 & 2; Joe Morris/Ken Vandermark/Hans Poppel - Like Rays; Territory Band 1 - Transatlantic Bridge
+ Janusz Zdunek 5 Syfon - New Tango / Post_post 2004
+ Dave Douglas - Strange Liberation / RCA Victor/Blue Bird 2004
+ Finless Brown -The Browntown EP/ Fineless Brown Music
+ Yasushi Miura - Ryusei / Simlog CDR
+ AS666 - Destructive Symphony / Alienfoods CD
+ Steve Roden & Tu m' - broken.distant.fragrant. / Rossbin Production CD
+ Taylor Deupree - January / Spekk CD
+ Pankharita - Musica Andina, UMCS, 2003
+ Fall Insects - Diary of a Madman, Scream Records, 2001
+ Dj Dee - Sunday, CD, Noise Asia Ltd, 2003
+ Signal to Noise Ratio - Demo, 2004
+ Kielecki Teatr Tańca / Kinior - Technobalet Kalijuga, CD, 2001

- - - - - - - - -

WYWIADY / RELACJE

+ Muzyka robotów - Anthony Rother