Keiji Haino - Black Blues [version acoustique], DSA 2004

Dwa oblicza Haino? I tak i nie. "Lustrzany projekt" arcymaga gitarowego chaosu przynosi nam bowiem precyzyjnie obmyślone interpretacje bluesowego kanonu, oraz quasi-bluesy Haino, mieszczące się jednak doskonale w tej stylistyce, którą japoński artysta opanował był do perfekcji. Na obu płytach znajdziemy sześć tych samych utworów, podanych jednak w dwu odmiennych wersjach: akustycznej - "balladowej" i elektrycznej - "noise'wej". I zaznaczę od razu - nie ma sensu kupować jednego tylko albumu, gdyż to, co prezentuje Haino na obu częściach "Black Blues", to dwa odrębne muzyczne światy, wypływające jednak z tego samego, bluesowego źródła. Zacznijmy od wersji elektrycznej [oznaczonej numerem fabrycznym - DSA 54088]. John Zorn miał w zwyczaju opatrywać niektóre swe bardziej ekstremalne projekty muzyczne malowniczym zestawem epitetów "total, brutal, experimental", który do pewnego stopnia oddaje specyfikę dokonań Haino na omawianym albumie. Keiji gra tutaj solo, na gitarze elektrycznej (co w jego przypadku jest raczej regułą niż wyjątkiem), opatrując utwory o zdecydowanie bluesowym rodowodzie i charakterze, ornamentem nieludzko ekspresyjnych, samurajsko-zenistycznych muśnięć świetlistego, gitarowego hałasu. Słychać tu i psychodeliczną alchemię Fushitsushy i ślady głosowych eksperymentów z wokalno-saksofonowych dialogów z Brötzmannem. Bez dwóch zdań pasja i nieujarzmiona ekspresja to te elementy, które uznał Haino za najistotniejsze dla swego elektrycznego bluesa.

"Version acoustique" [DSA 54087] zawiera wersje utworów wykonane z towarzyszeniem gitary akustycznej, która jednak pojawia się tu właściwie incydentalnie, zaś ilość dobytych z niej dźwięków zapewne udałoby się bez większego trudu policzyć. Jest to jedna z najbardziej minimalistycznych płyt Haino, jakie dane mi było poznać i zarazem jeden z najbardziej przystępnych, by nie rzec urokliwych, jego albumów. Haino śpiewa tu w zasadzie bez akompaniamentu, budując muzyczne tło ascetycznymi uderzeniami akordów oraz pojedynczych dźwięków, wybrzmiewających bardzo długo w przestrzeni, w której artysta buduje swe wokalne improwizacje o niezwykłym natężeniu emocjonalnym. Oszczędne aranżacje i niemal namacalna cisza spowijająca grę i śpiew Haino, owocują jedynym w swoim rodzaju japońskim bluesem w stylu zen.

W jednym z wywiadów Haino zauważył, iż czuje się szczęśliwy, gdy określa się go mianem bluesmana. Jak sądzę obie wersje "Black Blues" dowodzą, że nazywanie go w taki właśnie sposób nie jest nadużyciem, choć trzeba dodać, iż blues Haino to raczej pewna forma ekspresji muzycznej, surowe i drapieżne podejście do dźwięku, niż kwestia taktów, rytmów i harmonii. Stąd też, trudno przypuszczać, żeby kiedykolwiek Keiji Haino miał się pojawić w szacownych audycjach radiowych typu "Bielszy odcień bluesa".

Dariusz Brzostek


<<< poprzednia recenzja następna recenzja >>>
 

RECENZJE

+ Kapital Band 1 - 2CD
+ trio x 3 - New Jazz Meeting: Baden-Baden 2002
+ Jason Kahn - Miramar
+ Keith Rowe/Christian Fennesz - Live AA The Lu
+ Emergency! - Loveman Prays For Psychical Sing
+ Muslimgauze - Azzazin
>> Keiji Haino - Black Blues [version acoustique]
+ Gamelan Son of Lion - The Complete Gamelan in the New World
+ Tied and Tickled Trio - Observing System
+ Basic Channel - Tak To Jest Z Pewnością Basic Channel
+ Orkiestra św. Mikołaja - Jeden koncert
+ Brak, Kontrola W., Moskwa, The Corpse - Poroniona Generacja
+ Nomeansno - The People's Choice
+ Mira Calix - Skimskitta
+ Ken Vandermark's Sound In Action Trio - Design In Time / Paal Nilssen-Love and Ken Vandermark - Dual Pleasure
+ Squarepusher - Ultravisitor
+ Larvae - Fashion Victim
+ V/A Bucolique VOL01
+ Trio Resistances (Tocanne, Martin, Keller) - Global Songs
+ FLÖSSIN - Lead Singer
+ Secret Mommy - Hawaii 5.0
+ MULTIPLEX - With Hands + Feet
+ Le Charmant Rouge - Post No Bill
+ Jimi Tenor - Beyond The Stars, Kitty Yo
+ Sláinte! - Space Edition
+ Signal to Noise Ratio - demo II
+ Shire - Shire
+ Różni Wykonawcy - Rock Atak Round 1
+ Obscure - Antichristian Crusade
+ My Friends And I
+ Sweet Slave - Rotten
+ Remote Spaces - Silos
+ Sneak-Thief Vs. Polygamy Boys - Live In Berlin
+ Monosound - We
+ Beneath The Surface
+ Neo.Pop 04
+ Savas Pascalidis - Evolution
+ Pigeon Funk
+ Kompakt 100
+ Ellen Allien - My Parade
+ The Customers - Furious
+ J.Frede Vs. Scanner - Diary
+ The Go Find - Miami
+ Kiki - Run With Me

- - - - - - - - -

WYWIADY / RELACJE

+ Elektronika z innej bajki - Morr Music