Bill Laswell, Points of Order, 2001, Innerhythmic
Jah Wobble/Bill Laswell, Radioaxiom: A Dub Transmission, 2001, Palm


Peter Brotzmann, zapytany w jednym z wywiadów, o nowe, bardziej zrytmizowane, niemal funkowe oblicze swego kwartetu Die Like A Dog, odpowiedział: "Nie można zapominać, że Hamid Drake i Kondo Toshinori wciąż nagrywają z Laswellem, a dla niego rytm, to kwestia zupełnie podstawowa i najistotniejsza".

I trudno byłoby chyba znaleźć dziś lepsze potwierdzenie tej tezy niż to, które przynosi muzyka wypełniająca omawiane w tym miejscu albumy. Zarówno Drake jak i Kondo wspomagają na nich Laswella w jego tradycyjnych wycieczkach muzycznych, łączących dub, Davisowskie fusion, odrobinę hip hopu oraz całą masę oryginalnych Laswellowskich patentów.

Points of Order to solowy projekt amerykańskiego basisty, nagrany jednak przy współudziale nader zacnych gości. Instrumenty obsługują tu bowiem Kondo Toshinori, Graham Haynes, Karsh Kale, Karl Berger i Buckethead, zaś rytmicznie rymują panowie z Anti Pop Consortium. Stylistycznie projekt ten sytuuje się najbliżej doskonałego albumu Material Intonarumori, tyle że partie instrumentalne są tu bardziej rozbudowane, hip hopu jest nieco mniej, częściej za to odzywają się drum'n'bassowe i Davisowskie sentymenty Laswella. Całość brzmi zaś niczym elektryczne combo Milesa ekstrapolowane w cyberprzestrzeń i zmiksowane przez obłąkany automat perkusyjny.

Radioaxiom to z kolei firmowany wespół z Jahem Wobblem projekt, w którym doborowa stawka stałych (Nicky Skopelitis, Hamid Drake, Aiyb Dieng, Sly Dunbar) i nowych (Nils Petter Molvaer, Ejigayehu "Gigi" Shibabaw) współpracowników Laswella stara się wytyczyć nowe ścieżki w obrębie, ulubionej przez amerykańskiego twórcę, stylistyki dub. Wynik tej eskapady jest tyleż przewidywalny, co satysfakcjonujący. Rewolucji wprawdzie nie ma żadnej, ale poziom wykonawczy jest zaiste imponujący. Na dodatek nowi przyjaciele Laswella dodają tej muzyce wiele świeżości. Pozostaje tylko pytanie: ile jeszcze nowinek uda się pomieścić na płaszczyźnie dubowych formuł i konwencji? Być może odpowiedzią na to pytanie jest slogan zdobiący okładkę Radioaxiom: "Bass: The Final Frontier".

Dariusz Brzostek


<<< poprzednia recenzja następna recenzja >>>
 

RECENZJE

+ Thomas Kőner: Daikan - Mille Plateaux - CD
+ Loren Nerell: The venerable dark cloud - Amplexus - CD
+ Switłana Nianio - Kytytsi, Koka Records 1999
>> Bill Laswell, Points of Order, 2001, Innerhythmic; Jah Wobble/Bill Laswell, Radioaxiom: A Dub Transmission, 2001, Palm
+ Kontraburger - Kontraburger, Ars Mundi 2003
+ V/A - Staedtizism 2, - Staedtizism 3. Instrumentals, Scape 2001, 2002
+ Tangerine Dream - Dream Mixes III
+ Electronic @ge vol.1
+ REMCO HELBERS - ON SOME ROAD, 2002 Edition Blue / Groove Unlimited, EB001
+ The Hunches - Yes.No.Shut It. / In The Red CD
+ V/A - Nowe:le / Vivo 2002, CD
+ [The User] - Symphony #2 For Dot Matrix Printers / Staalplaat CD
+ Christoph de Babalon - If You're Into It, I'm Out of It, D.H.R. 1997
+ DJ Spooky (That Subliminal Kid) - Modern Mantra, Shadow 2002
+ Motion Trio - Playstation / Not Two 2002
+ Scion - Arrange And Process Basic Channel Tracks, Tresor 2002
+ NAVIGATOR - OCEANIC EMPIRE, 2002 Groove Unlimted, GR 070
+ Busso De La Lune - Race Against Time
+ NEMEZIS - CITY SONGS III, 2001 Requiem Records CDR
+ RICHARD PINHAS - EVENT AND REPETITIONS, 2002 Cuneiform Records, Rune 166
+ MULTIPOINT INJECTOR - SOLFATARA / F4F 04 mCDR
+ Stop - Nilomtapoux
+ TRANZIT - TRANZ-RAPID, 2002 Groove Unlimited, GR 075
+ Antenna Farm / Main - AF_M / Staalplaat CD
+ Sensational - Get on My Page, Ipecac CD
+ Sensational - Corner the Market/ WordSound CD
+ Silver Rocket - Electronics For Dogs
+ AIYB DIENG, Rhythmagick, 1996, Subharmonic
+ Beltaine - Drzewo i Kamień
+ Hrvatski: Swarm & Dither - Planet Mu - CD